Propolis je poznat kao "pčelinji lepak". Obično je to gumasta, lepljiva, smolasta, materija braon boje koju pčele skupljaju sa lepljivih pupoljaka drveća, donose u košnicu i koriste za oblaganje unutrašnjih zidova košnica, zatvaranje pukotina, za reparaciju oštećenog saća i ponekad za oblaganje predmeta koji ne mogu biti uklonjeni iz saća jer su preveliki za pčele higijeničarke. Izuzetno je značajno korišćenje propolisa za premazivanje ćelija saća sa ciljem sterilizacije, naročito neposredno pre nego što matica treba da polaže jaja. Drugim rečima, pčele koriste propolis kao sveprisutno sredstvo za zatvaranje, oblaganje, ojačavanje, konzerviranje, a verovatno i kao sredstvo za odbijanje (repelentno sretstvo), i to unutar košnice i oko ulaza. Naziv propolis dat je upravo na osnovu činjenice da pčele koriste propolis za izgradnju ulaza u košnicu, odnosno potiče od grčkih reči pro – što znači – pre, ispred i polis – grad. Zbog antimikrobnih svojstava propolis je važan sastavni deo kompletnog odbrambenog mehanizma “hemijske borbe” unutar košnice koji ima ulogu u suzbijanju kontaminacije i najezde patogenih organizama. Veoma jako antibakterijsko dejstvo propolis ispoljava prema patogenom agensu Američke truleži. Kontrola patogena kao što je Paenibacillus larvae je nesumnjivo glavna uloga propolisa u košnici. Zahvaljujući propolisu, odnosno njegovim antiseptičnim, bakteriostatičnim, i antitoksičnim svojstvima, unutrašnjost košnice predstavlja najsterilniju poznatu sredinu u prirodi.
Propolis poseduje široki spektar aktivnosti: antibiotsku, antivirusnu, antigljivičnu, antiupalnu, antioksidativnu, lokalno anestetičku, antitoksičnu, antikancersku i imunostimulatornu.
Pored ovih aktivnosti propolis ubrzava osteogenetske procese, stimuliše neke enzimske aktivnosti i poseduje regenerativni učinak na tkiva.
Propolis sadrži preko 200 komponenti, 22 minerala i 7 vitamina. Glavne komponente propolisa su : flavonoidi, amino kiseline, 10-HDA (10-hidroksi-2-decenoična kiselina) 7,2%, terpeni, terpenoidi, kafeična kiselina, fenilestar kafeične kiseline, artepilin C, alkoholi, ketoni, polifenoli, heteroaromatska jedinjenja,ugljeni hidrati,i drugo.
Istraživanja i bogata praksa u primeni proplisa ukazuju na moguću upotrebu propolisa u lečenju složenih bolesti pruzrokovanih stresnim i toksičnim uticajima koji slabe imunski sistem ljudi i životinja i čine ih podložnijim mnogim infektivnim bolestima, kao i pojavi tumora .Klinička lečenja različitih kožnih bolesti (akne, egzema, opekotine, psorijaza, seboreja i druge), bolesti disajnog aparata (tonzilitisa, faringitisa, rinitisa, asme), te različitih zapaljenskih procesa(ginekološki-problemi grlića, i orl-otitis) propolisom, daju potvrdu njemu kao moćnom lekovitom sredstvu. Osim što ima antibakterijski i antivirusni učinak, propolis deluje sinergistički s nekim antibioticima i pojačava bakteriostatski učinak antibiotika. Flavonoidi su komponente propolisa kao najsnažniji antioksidansi i njima se pripisuje uspešno učešće u lečenju hroničnih bolesti prouzrokovanih oksidativnim stresom, na primer:ateroskeloroza, reumatoidni artritis, tumor, diabetes, zapaljenske bolesti creva, bolesti koronarni sudova srca i sudovnog sistema (fragilnost kapilara, hronična venska insuficijencija, ateroskleroza, varikozni sindrom vena, hemoroidi), neurodegenerativne bolesti (multipla skleroza), bolesti respiratornog trakta (bronhitis,astma), očne bolesti (glaukom, retinopatija, katarakta, noćno slepilo, oštećenje žute mrlje), imunodeficiencije i druge. Antioksidativni potencijal u vidu mnogobrojnih bioflavonoida, stavlja ga u službu i kardiovaskularnog protektora i zaštitnika digestivnog trakta pri varenju i rešavanju, čak problema gastritisa i čira želuca i dvanaestopalačnog creva, pogotovo kod pozitivnog nalaza Helikobactera pylori (Jovanovic,M 2001). Efekti u zaštiti urogenitalnog aparata i prostate kod muškaraca su zapaženi.
Flavonoidi koji preovladavaju u propolisu, smatraju se netoksičnim za ljude.